موسیقی؛ تنها راه تحمل حماقت زندگی:
عصب‌شناسی می‌گوید گوش دادن به موسیقی، به‌ویژه پیش از بخش اوج، هسته اکومبنس را فعال و دوپامین ترشح می‌کند؛ یعنی مغز شما عملاً از انتظار لذت، لذت می‌برد. فیثاغورثی‌ها موسیقی را نه هنر، بلکه ریاضیِ قابل شنیدن می‌دانستند و برای پالایش روان تجویزش می‌کردند. حتی سربازان در جنگ جهانی دوم با آواز دسته‌جمعی ضربان قلب و ترس را هم‌زمان کاهش می‌دادند. حالا سوال: آیا موسیقی فقط مسکن است یا خودِ زندگی را به زبانی دیگر ترجمه می‌کند؟
راهکار:
موسیقی در مغز با ترشح دوپامین، مسیر پاداش را روشن می‌کند؛ شاید به همین دلیل است که حتی در بدترین روزها، یک ملودی آشنا می‌تواند مدار درد را موقتاً خاموش کند. زندگی شاید بداهه‌ای بی‌قاعده باشد، اما موسیقی آن را به قطعه‌ای قابل شنیدن تبدیل می‌کند.