غرور در دنیایی که هیچ چیز ماندگار نیست:
روانشناسان تکاملی غرور را مکانیزمی برای حفظ جایگاه در گروه میدانند؛ اما نظریه مدیریت وحشت میگوید وقتی با ناپایداری و مرگ روبهرو میشویم، غرور همچون سپری نمادین عمل میکند تا به ما توهم کنترل و ماندگاری بدهد. جالب اینجاست که در فرهنگهای جمعگرا، غرور اغلب ضد ارزش است چون ناپایداری را انکار میکند. اگر هیچچیز نمیماند، آیا غرور فقط سایهی ترس از فراموشی است؟
راهکار:
این متن را میتوان بهجای نتیجهگیری تلخ، به پرسشی وجودی بدل کرد: اگر هیچچیز ماندگار نیست، شاید غرور تلاشی برای حککردن نام خود روی آب است؛ بازتابی از ترس از فراموشی، نه قدرت.