آرامش افسانه است؛ ما فرزند دردیم:
در زیستشناسی، پدیدهای به نام «هورمسیس» وجود دارد: قرارگیری در معرض مقادیر کم استرسورها (مثل سموم یا تشعشع) میتواند مقاومت بدن را افزایش دهد. این اصل، استعارهی «فرزند درد» را به واقعیتی علمی پیوند میزند—آیا رنجِ اندازهگرفته، نه تنها ما را میشکند، که قویتر هم میکند؟
راهکار:
این نگاه را میتوان اینگونه بازآفرینی کرد: اگر «فرزند درد» هستیم، پس استعداد بینظیری در تبدیل رنج به چیزی ارزشمند داریم—درست مثل مروارید که تنها در پاسخ به یک ذرهی آزاردهنده در صدف شکل میگیرد.