فقر و کمبود

ذات کل ماجراست؛ نداری بذار درت:

پشت هر «نداری» فقط یک وضعیت مالی نیست؛ پژوهشگران اقتصاد رفتاری نشان داده‌اند حس کمبود می‌تواند تا ۱۳ نمره از بهره هوشی سیال را موقتاً کم کند، چون ذهن درگیر بقا می‌شود. در معماری قدیمی ایران، درِ خانه دو کوبه با صدای متفاوت داشت تا ورود افراد بر اساس جنسیت تشخیص داده شود؛ «در» همیشه مرز پذیرش یا طرد بوده است.

راهکار:

بازخوانی: این جمله فقط طعنه اقتصادی نیست؛ در روان‌شناسی کمبود، آدم‌ها وقتی احساس فقدان می‌کنند، مرزها را سخت‌تر می‌کنند و دیگران را پشت در نگه می‌دارند. شاید نسخه وارونه‌اش این باشد: نداری؟ درِ گفتگو را باز بگذار.