عاقبتاندیشی: نشانه خردمندی واقعی:
دانش اعصاب میگوید مغز انسان برای لذتهای آنی (دوپامین) بیش از پاداشهای دور (سروتونین) ارزش قائل است – پدیدهای به نام «تخفیف زمانی». یعنی حتی اگر بدانیم سیگار تا ۲۰ سال دیگر ما را میکشد، مغز همان لحظه را ترجیح میدهد. عاقل کسی است که بتواند این مدار عصبی را مهار کند. سؤال: آیا در عصر نوتیفیکیشنهای لحظهای و اسکرول بیپایان، اصلاً میشود به «پایان» فکر کرد؟
راهکار:
این جمله کاملتر میشود اگر به «چگونگی» فکر کردن به پایان هم توجه کنیم: نه فقط ترس از شکست، بلکه برنامهریزی معکوس از هدف نهایی. برای مثال، اگر میخواهی تا ۱۰ سال دیگر کتابی بنویسی، از امروز چه کارهایی باید شروع کنی؟