دلتنگی تا مرگ: حتی اگر بمیرم فکرت از سرم نمیره:
واقعیت جالبه: مغز انسان توانایی «پاک کردن» مستقیم خاطرات رو نداره، ولی هر بار یادآوری یه خاطره اون رو بازنویسی میکنه. پس هر لحظهای که میگی «فکرت نمیره» در حال تقویت همون مسیر عصبی هستی. سوال اینه: آیا واقعاً میخوای فراموش کنی یا فقط میخوای رنج بکشی؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویه روانشناسی اعتیاد به خاطرات دید: مغز وقتی بارها یه خاطره رو تکرار میکنه، مدارهای عصبی رو تقویت میکنه و ترکش سختتر میشه. شاید بهجای جنگیدن با این فکر، بشه پذیرفتش و کمکم جایگزین ساخت.