وقتی انسانها انسانیت را میکشند:
هانا آرنت نشان داد شرهای بزرگ اغلب با انگیزه شیطانی رخ نمیدهند؛ بلکه زنجیرهای از اطاعت بیفکر و بیتفاوتی روزمرهاند. آزمایش میلگرام هم ثابت کرد ۶۵٪ افراد عادی حاضر شدند به دستور مرجع، به دیگری شوک دردناک بزنند. انسانیت نه با یک ضربه، که با سکوتهای کوچک میمیرد. سکوت امروز ما کدام است؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس است: قاتل و قربانی هر دو از یک جنساند. تاریخ نشان میدهد «انسانیت» نه یک جوهر ثابت، بلکه مهارتی جمعی است که با هر بیتفاوتی فرسوده میشود؛ پس مرگ آن همیشه تدریجی است، نه یکباره.