انسانیت؛ نامی که یدک میکشیم اما عمل نمیکنیم:
آیا میدانستید که در آزمایشهای عصبشناسی، وقتی انسانها دروغ میگویند یا ریاکاری میکنند، همان بخش از مغز که برای همدلی و اخلاق فعال میشود (قشر پیشپیشانی) خاموش میماند؟ یعنی مغز ما برای «انسانیت نمایشی» طراحی نشده، بلکه برای همدلی واقعی ساخته شده. پس شاید این جمله نه یک حقیقت مطلق، بلکه هشداری است درباره فاصله گرفتن از طبیعت اصلیمان. سوال: آیا تا به حال لحظهای را تجربه کردهاید که یک غریبه ناگهان انسانیترین کار ممکن را برایتان انجام دهد؟
راهکار:
این جمله به یک پارادوکس اشاره دارد: انسانها از واژه «انسانیت» استفاده میکنند اما رفتارشان خلاف آن است. برای تکمیل این نگاه، میتوان به تحقیقات روانشناسی اجتماعی اشاره کرد که نشان میدهد در شرایط بحرانی (مثل زلزله یا جنگ)، همدلی واقعی و کمکهای داوطلبانه به شدت افزایش مییابد. پس شاید انسانیت در لحظات خاص خودش را نشان میدهد، نه در شعارهای روزمره.