درک کردن آدمها به جای ترک کردن؛ چرا همدلی مهم است؟:
مغز انسان طرد شدن را در همان ناحیهای پردازش میکند که درد فیزیکی را حس میکند؛ به همین دلیل ترک شدن واقعاً درد دارد. از طرف دیگر، وقتی کسی احساس درک شدن میکند، اکسیتوسین و اندورفین ترشح میشود و پیوند عصبی عمیقتری شکل میگیرد. شاید به همین دلیل است که درک، چسب اجتماعی واقعی است. اگر درک نکنیم، آیا حضورمان فقط ترکِ تأخیری است؟
راهکار:
درک کردن همیشه به معنی ماندن نیست؛ گاهی عمیقترین شکل درک، رها کردنِ بدون تخریب است. این جمله را میتوان اینطور هم خواند: آدمها را بشناس، بعد تصمیم بگیر بمانی یا با احترام فاصله بگیری.