وقتی فهمید دوستش داری، فرار کرد:
تحقیقات نشون داده در لحظهای که فرد متوجه میشود طرف مقابل به شدت به او وابسته است، مغز او دوپامین و کورتیزول ترشح میکند: دوپامین از غرور، کورتیزول از ترس اسارت. در ۶۸٪ موارد، غریزهٔ بقا (فرار) برنده میشه. به این میگویند «پارادوکس امنیت-اضطراب»: هرچه عشق تو امنتر باشد، او بیقرارتر میشود. سوال برای تاویها: تا حالا شده تو هم بعد از شنیدن «دوستت دارم» ناگهان سرد شده باشی؟
راهکار:
شاید این جملهٔ تلخ، بازتاب «نظریهٔ واکنشپذیری روانی» باشد: وقتی کسی میفهمد دیگری کاملاً به او وابسته است، ناخودآگاه احساس محدودیت میکند و برای بازپسگیری آزادی فرار میکند. اگر بهجای «دوست دارم» اولش «باهات راحتام» میگفتی، شاید نمیرفت.