بازگشت ناپذیر معشوق و فدا کردن جان:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که وقتی کسی رو از دست میدیم، مغز دقیقاً همان مدارهای درد فیزیکی رو فعال میکنه. جالبه که در ادبیات کلاسیک فارسی، «فدا کردن جان» دقیقاً همون واکنش بیولوژیک به جدایی رو توصیف میکنه. سوال اینجاست: آیا این همه شور و التهاب، ارزش تخریب سیستم عصبی رو داره؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک غزل مولانا یا حافظ بیرون آمده. پیشنهاد میکنم اگر این حس رو داری، یه نامهی خیالی به معشوق بنویس و توش تمام چیزهایی که میخواستی بگی رو بگو. بعدش نامه رو بسوزون. این کار بهت کمک میکنه از چرخهی انتظار خارج بشی.