فاصله با همسالان

فرق من با همسالانم: زندگی کردن در برابر زنده ماندن:

در روانشناسی، این حالت «بقای محض» در مقابل «شکوفایی» با نظریه سلسله مراتب نیازهای مازلو همخوانیه. افرادی که در سطوح پایین‌تر نیازها (امنیت، فیزیولوژی) گیر کرده‌اند، تمام انرژی‌شون صرف زنده ماندن می‌شه، در حالی که دیگران به سطوح بالاتر مثل تحقق خود می‌رسند. آیا این فاصله بیشتر اجتماعی‌ست یا درونی؟

راهکار:

این حس فاصله می‌تونه نشانه «خستگی هیجانی» باشه، یه حالت روانی که درش منابع درونیت خالی شده و فقط در حالت بقا هستی. شناسیش اولین قدم برای مدیریتشه.