پارادوکس دستهبندی آدمها و اعتماد:
تحقیقات روانشناسی میگه مغز انسان در ۰.۱ ثانیه تصمیم میگیره به کی اعتماد کنه، اما این تصمیم پر از خطاست. پدیدهای به اسم «سوگیری تایید» باعث میشه بعد از دستهبندی، فقط شواهدی رو ببینیم که دستهبندی ما رو تأیید میکنه. آیا میشه با آگاهی از این خطاهای ذهنی، اعتماد عاقلانهتری داشت؟
راهکار:
این جمله خودش یک پارادوکس جالبه: با دستهبندی کردن آدما به دو گروه، در حال انجام همون کاریه که ازش انتقاد میکنه. برای فرار از این تناقض، بهتره به جای برچسب زدن کلی، اعتماد رو بر اساس رفتارهای مشخص و قابل مشاهده بنا کنیم. مثلاً به کسی که به قولش وفا میکنه اعتماد کن، نه به خاطر اینکه توی یه دسته خاص قرار میگیره.