بزرگترین اشتباه: فرصت دادن به آدمهای بیارزش:
در علوم شناختی به این «مغلطه هزینه هدررفته» میگویند: مغز برای توجیه سرمایهگذاری عاطفی گذشته، به آدمهای اشتباه فرصت تازه میدهد تا تصمیم قبلیاش را بیخطا نشان دهد. این خطای محاسبه است؛ چون دوپامینِ «بخشیدن دوباره» حس کنترل میدهد، نه رابطه سالم. ارزش تو با بخشیدن به بیارزشها ثابت نمیشود؛ فقط با انتخاب نکردنشان معلوم میشود. سؤال: چند بار دیگر برای توجیه اشتباه اول، تکرارش میکنی؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه قدرت هم دید: تو کسی بودی که ارزش میدادی و فرصت میساختی؛ حالا همان قدرت را برای خودت خرج کن. آنها تغییر نکردند، فقط چشم تو باز شد.