تیکه ناب: خدایا سر بعضیا رو گرم کن!:
مطالعات روانشناسی نشان میدهند که شوخیهای «دعایی» در فرهنگ ایرانی نوعی تخلیه هیجانی جمعی هستند. در واقع، آرزو کردن گرمیِ سر دیگران، بازتابی از یک اصل جامعهشناسی است: افراد پرمشغله کمتر در حریم خصوصی دیگران دخالت میکنند. در ادبیات فارسی هم «به کار خود مشغول باش» بارها توصیه شده. این توییت، مدل مدرن همان پند کهن است. به نظرتون اگه واقعاً همه گرمِ کار خودشون باشن، دنیا جای بهتری میشه؟
راهکار:
این دعای بامزه در دل خود یک مکانیسم دفاعی روانی داره: وقتی از فضولی دیگران خسته میشیم، با شوخی آرزو میکنیم مشغول بشن. جالبه بدونید که در علم جامعهشناسی، «مشغولیت» به عنوان سپری در برابر دخالتهای ناخواسته در نظر گرفته میشه.