دشمنان آشنا: خیانت از نزدیکان:
از نظر علم اعصاب، خیانت از طرف نزدیکان دردناکتر است، زیرا مغز آن را تهدید بقا میپندارد. قشر کمربندی قدامی که درد فیزیکی را پردازش میکند، در طرد اجتماعی و خیانت هم فعال میشود. دوپامین انتظار پاداش از آشنا را داشت، اما کورتیزول حمله را ثبت کرد. در تاریخ هم، مرگبارترین ضربهها از حلقهی نزدیکان بوده: بروتوس به سزار شکم زد. جالب اینجاست که مغز برای پیشبینی، از الگوهای آشنا استفاده میکند و خیانت یک نقص پیشبینی است. یک سوال: آیا میتوان بعد از خیانت، دوباره اعتماد کرد؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس عمیق است: دشمن واقعی همیشه در نقاب آشنا پنهان است، چون تنفر یک غریبه نمیتواند زخم بزند. زخم را فقط کسی میزند که روزی دستت را گرفته. شاید همهی دشمنیها، زخمِ یک عشق از دست رفتهاند.