دشمن ترین دوستان

زخم‌های زندگی؛ دشمن‌ترین دوستان ما:

پارادوکس رشد پس از آسیب می‌گوید درد شدید می‌تواند هم آسیب بزند و هم بازسازی روانی را فعال کند؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهند حدود ۳۰ تا ۷۰ درصد بازماندگان رویدادهای سخت، رشد معناداری در روابط و اولویت‌های زندگی گزارش می‌کنند، اما این رشد خودکار نیست و به حمایت اجتماعی و بازپردازش شناختی وابسته است. آیا زخم بدون بازپردازش، فقط زخم می‌ماند؟

راهکار:

زخم فقط دشمن نیست؛ گاهی مثل یک حافظهٔ محافظ عمل می‌کند: جای درد را نشان می‌دهد تا مرزهای تازه‌ای ساخته شود. جملهٔ «زخم، محل ورود نور است» را می‌توان این‌طور خواند که درد، نقشهٔ نقاط حساس روان را حک می‌کند؛ همان جاهایی که بعداً مراقبت دقیق‌تری می‌طلبند.