زندگی بدون درد: حسرتی شیرین یا توهمی دستنیافتنی؟:
آیا میدانستید مغز انسان برای «لذت خالص» ساخته نشده؟ بر اساس «نظریهٔ نقطهٔ تنظیم» در روانشناسی، هر لذتی به سرعت به حالت عادی برمیگردد و فقدان درد هم باعث «بیحسی» میشود. جالبتر اینکه در آزمایشهای حیوانی، حذف کامل محرکهای ناخوشایند باعث افسردگی و مرگ زودرس شد. پس انگار «درد» همان سیمکشی اصلی «احساس زنده بودن» است. حسرت زندگی بدون درد، شاید حسرت چیزی باشد که اصلاً نمیتوانست وجود داشته باشد.
راهکار:
این جمله انگار از دل فلسفهٔ اگزیستانسیالیسم بیرون آمده: رنج نهتنها اجتنابناپذیر، بلکه ضروری برای معناست. اگر زندگیای کاملاً بدون درد ممکن بود، آیا باز هم «زندگی» نام داشت؟ شاید حسرت ما در واقع دلتنگی برای همان رنجهایی است که ما را ساختهاند.