وقتی همه میگویند «درست میشود» اما کسی «با هم» نمیگوید:
اسم این چیز توی روانشناسی «انتشار مسئولیت» است: هرچی تعداد آدمهایی که شاهد یک مشکل باشند بیشتر شود، احتمال کمککردنِ تکفرد کمتر میشود. توی یک آزمایش کلاسیک، وقتی آزمودنی فکر میکرد تنها شنونده است، ۸۵٪ مواقع کمک کرد؛ وقتی فکر میکرد چهار نفر صدا را میشنوند، این عدد به ۳۱٪ رسید. پس «همه میگن درست میشه» فقط یک جملهی امیدوارکننده نیست؛ دقیقاً همان مکانیزمی است که کمک را بین همه پخش و تبخیر میکند.
راهکار:
این متن بهخوبی تفاوت «امید دادن» و «همراه شدن» را نشان میدهد؛ امیدِ بدون مسئولیت، شنونده را راحت میکند، اما همراهی یعنی سهم گرفتن از بار مشکل. شاید «درست میشه» از نگاه گوینده یعنی «تو تنها نیستی ولی من کاری نمیکنم».