آرزوی بازگشت و خلاصه شدن همه دردها:
مغز انسان در یادآوری خاطرات، دچار «سوگیری خوشبینی گذشتهنگر» میشود؛ یعنی لحظات سخت را کمرنگ و لحظات خوب را پررنگ به خاطر میآورد. این همان چیزی است که «برگرد» را جادویی جلوه میدهد، درحالیکه احتمالاً بازگشت دوباره همان زخمها را تکرار میکند. سوال اینجاست: آیا واقعاً آن شخص را میخواهی یا تصویر ایدهآلی که حافظهات ساخته؟
راهکار:
اگر این حس برای رابطهای واقعی است، بهجای تکرار درخواست بازگشت، بپرس چه چیزی باعث رفتن شد؛ گاهی «برگرد» فقط درد را خلاصه میکند، اما ریشه را حل نمیکند.