قضاوت نکردن دیگران و درک متقابل برای دنیای بهتر:
در روانشناسی به این «خطای اسنادی بنیادین» میگویند: وقتی دیگری اشتباه میکند، آن را به شخصیتش نسبت میدهیم؛ اما وقتی خودمان اشتباه میکنیم، میگوییم شرایط مقصر بود. در آزمایش کلاسیک جونز و هریس، آدمها حتی وقتی میدانستند مقالهای به اجبار نوشته شده، باز هم نویسنده را همعقیده با آن مقاله قضاوت کردند. مغز برای صرفهجویی، میانبر قضاوت را به پیچیدگی همدلی ترجیح میدهد. آیا میشود این میانبر را خاموش کرد؟
راهکار:
شاید قضاوت، سپر دفاعی ما در برابر دردهای خودمان باشد؛ درک کردن یعنی دیدنِ دلیل پشت رفتار، نه تأیید آن.