خنده؛ پوششی برای دو درد پنهان:
پشت بلندترین خندهها اغلب بلندترین فریادها پنهان است. در روانشناسی به این «افسردگی خندان» میگویند: فرد در جمع میخندد تا نقاب اجتماعی حفظ کند، اما در تنهایی با درد دستوپنجه نرم میکند. جالب اینکه مغز انسان هنگام تبسم اجباری، همان اندورفینِ خنده واقعی را ترشح میکند؛ پس بدن فریب میخورد، اما روح نه. سؤال این است: چند نفر دور این میزِ خنده، دارند درد دوم را پنهان میکنند؟
راهکار:
این جمله را با یک ادامهی امروزی تکمیل کن: «اونی که میخنده دو تا درد داره؛ یکی رو با خنده درمان میکنه، یکی رو با خنده پنهون.»