درد وابستگی عاطفی

تلهٔ عشق یک طرفه: چرا کسی را که ازت بدش میاد هنوز می‌خواهی؟:

در روانشناسی، به این وضعیت «وابستگی به طرد» می‌گویند. پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان می‌دهند طرد عشقی دقیقاً همان قشر کمربندی پیشین مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی ناشی از شکستگی استخوان فعال می‌کند. اما همزمان، عدم قطعیت این رابطه، ترشح دوپامین را تا ۴۰۰٪ افزایش می‌دهد و مداری شبیه اعتیاد به قمار می‌سازد. این چرخهٔ معیوب که «دلبستگی وسواسی» نام دارد، سیستم پاداش را گروگان می‌گیرد. جالب اینکه در فرهنگ عامه، این درد را نشانهٔ عشق عمیق می‌پندارند، درحالی‌که از نظر علمی، فقط یک مغز گرسنهٔ دوپامین است. آگاهی از این بازی عصبی، دردی را کم نمی‌کند؟

راهکار:

این حس را می‌توان از زاویهٔ «حرص خوردن به چیزهای ممنوعه» دید: مغز ارزش چیزی را که کم‌یاب است بسیار بالاتر می‌برد. شاید اگر قبول کنی که این ولع، واکنشی شیمیایی و کهن در مغز است نه نشانی از عمق عشق، اولین قدم برای رهایی برداشته شود. تمرکز بر آنچه واقعاً در دسترس است، مدار پاداش را بازنشانی می‌کند.