درد میگذرد، معنا تغییر میکند:
از دیدگاه عصبشناسی، درد روانی و جسمی مسیرهای یکسانی در مغز فعال میکنند؛ قشر کمربندی پیشین هردو را پردازش میکند. جالبتر اینکه پس از یک تجربه دردناک، مغز دست به هرس سیناپسی میزند و مدارهای جدیدی برای معنا میسازد؛ همان پدیدهای که روانشناسان «رشد پس از ضربه» مینامند. پس رد درد، امضای مغز برای خلق یک خودِ تازه است. این خودِ تازه چه داستانی دارد؟
راهکار:
دقیقاً مثل زمینلرزهای که نقشهی شهر را تغییر میدهد، درد هم جغرافیای روح را دوباره ترسیم میکند؛ این رد، رد ویرانی نیست، رد بازسازی است.