دریا پر از غم

دریای غم و تنهایی؛ وقتی موج‌ها فقط دلتنگی می‌آورند:

تحقیقات نوروساینس نشان می‌دهد هنگام اندوه، مغز دستگاه «پیوند اجتماعی» را فعال می‌کند؛ اندوه یک سیگنال تکاملی است تا از گروه جدا نشوی. جالب‌تر اینکه ضربان قلب انسان هنگام تماشای دریای آبی کاهش می‌یابد و سیستم پاراسمپاتیک فعال می‌شود؛ یعنی این دریای غم، بدنت را در حالت آرامش عمیق قرار می‌دهد. آیا ممکن است این غم، راهی برای سازگاری با عمیق‌ترین لایه‌های وجودت باشد؟

راهکار:

در این تصویر، دریا پر از غم است اما تو همان کسی هستی که ایستاده و تماشایش می‌کند؛ پس عمقِ غم، وسعتِ تحمل تو را نشان می‌دهد، نه پایان تو.