دریا بودن برای کسی که لیاقت یک کاسه آب را ندارد:
تحقیقات روانشناختی نشان میدهد که «سندروم اهداکنندهٔ بیش از حد» (Overgiving Syndrome) ریشه در ترس از طرد شدن دارد: آدمها گاهی آنقدر به دیگری «دریا» میبخشند تا خود را اثبات کنند، غافل از اینکه طرف مقابل حتی ظرفیت یک «کاسه» را ندارد. جالب است که در زیستشناسی، این پدیده را «آستانهٔ اشباع عاطفی» مینامند: وقتی حجم عشق از ظرفیت دریافتکننده بیشتر شود، تبدیل به فشار روانی میشود. سوالی که پیش میآید: آیا تو واقعاً دریا بودی، یا فقط در باتلاقی از توقعات خودت غرق شده بودی؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک رابطهٔ نابرابر بیرون آمده: جایی که یکی تمام هستیاش را میدهد و دیگری حتی یک جرعه هم نمیارزد. شاید وقتش رسیده که از خودت بپرسی: چرا برای کسی دریا شدی که تشنهٔ یک کاسه آب هم نبود؟ گاهی ارزش واقعی تو در چشمان کسی نیست که نادیدهات میگیرد، بلکه در تواناییات برای پس گرفتن آبهای ریختهشده است.