بی‌لیاقتی در عشق

دویدم اما بی‌لیاقتی دیدم؛ طعم تلخ یک‌طرفه عشق:

آیا می‌دانی توی روانشناسی به این «سوگیری سرمایه‌گذاری ناگهانی» می‌گویند؟ ذهن ما وقتی برای کسی انرژی زیادی گذاشته، رها کردنش سخت‌تر می‌شه، حتی اگه اون شخص لیاقتش رو نداشته باشه. این پدیده در روابط مثل یک تله عمل می‌کنه: هرچه بیشتر بدوی، بیشتر حس می‌کنی که باید ادامه بدی. نتیجه‌ش همون‌ه که گفتی: «بحثه لیاقته.» ولی حقیقت تلخ‌تر اینه که گاهی لیاقت واقعی پشت درِ خانهٔ خودت منتظره.

راهکار:

این حس آشناست، اما شاید ارزش حقیقی تو جایی نیست که دنبالش می‌دوی. گاهی لیاقتِ کسی بودن یعنی اول خودت را ببینی، نه اینکه دوییدن تو را تعریف کند. سوال اینه: اگه برگردی عقب، باز هم به خاطر کسی که ارزشش رو نمی‌بینه می‌دوی؟