پنهان کردن درد پشت خنده؛ دریایی از اندوه:
در روانشناسی، به پدیدهای که فرد با خندههای شدید درد عمیقش را استتار میکند «افسردگی خندان» میگویند. برخلاف لبخند دوشن (واقعی) که عضلات دور چشم را درگیر میکند، این خندهها اغلب فقط دهانی هستند و مغز آنها را به عنوان سیگنال ناهماهنگ ثبت میکند. این ناهماهنگی هیجانی به مرور سطح کورتیزول را بالا میبرد و خطر انزوای عاطفی را افزایش میدهد، چرا که دیگران درد را در این خندهها نمیبینند.
راهکار:
گاهی خندههای افراطی، پیشرفتهترین سیستم دژەای روان است؛ این همان «افسردگی خندان» است که در آن فرد نه تنها غم را پنهان میکند، بلکه آن را به شکلی ماهرانه با شوخطلبی مبدل میسازد. روانشناسان آن را «نقابزدگی هیجانی» مینامند.