دری که نباید باز کنی

آهنگ 505 و وسوسه بازگشت به گذشته:

مغز انسان در مواجهه با خاطرات مبهم، دوپامین بیشتری نسبت به خاطرات شفاف ترشح می‌کند. همین مکانیسم باعث می‌شود بارها به یک آهنگ یا خاطره تلخ برگردیم، چون ترکیبی از لذت و عذاب را همزمان تجربه می‌کنیم. آیا تا به حال فکر کرده‌اید چرا این شکنجه را دوست داریم؟

راهکار:

این حس شبیه 'اثر زیگارنیک' است؛ ذهن ما ناتمامی‌ها و ممنوعیت‌ها را بهتر به خاطر می‌سپارد و مدام ما را به سمتشان می‌کشاند. شاید دلیل بازگشت دوباره‌ات همین باشد، نه عشق.