دوست داشتن ایران در ویرانسرا:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد حتی در شرایط تخریب کامل، دلبستگی به مکان باعث ترشح اکسیتوسین و تقویت هویت میشود. این «عشق به ویرانسرا» یک مکانیسم بقای جمعی است که تمدنها را پس از فاجعه بازسازی کرده. آیا عشق به ایران نیز چنین نیرویی دارد؟
راهکار:
این عشق بیقید و شرط به وطن، یادآور مفهوم «پاتریوت» است. سؤال اینجاست: چگونه میتوان این ویرانسرا را نه فقط دوست داشت، بلکه برای بازسازی آن قدم برداشت؟