جمله آخر کتابی برای عشق یکطرفه: تو متعلق به من نیستی:
بر اساس fMRI، عشق یکطرفه همان ناحیهای از مغز را فعال میکند که درد جسمی را پردازش میکند؛ مغز «نرسیدن» را بهعنوان تهدید فیزیکی ثبت میکند، نه یک احساس مجازی. همینجاست که «تو متعلق به من نیستی» نه یک جمله، که علامت قطعِ وابستگی شیمیایی است. سؤال این است: اگر مغز عشق را درد میفهمد، چرا هنوز دنبال همان کتاب میگردیم؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه «رهایی» بازنویسی کرد: «تو متعلق به من نیستی» یعنی عشق از مالکیت عبور کرده و به خاطره بدل شده. یک تمرین نویسندگی: صفحه آخر را طوری بنویس که گویی کتابِ رها شدن را تمام کردهای، نه کتابِ از دست دادن را.