درد دلتنگی برای کسی که نداریمش:
آیا میدونی مغز انسان در فقدان عزیز، همان مدارهای عصبی درد فیزیکی را فعال میکند؟ پژوهشهای نوروساینس نشان داده دلتنگی واقعاً «درد» است، چون سیستم اوپیوئیدی و دوپامینی همزمان درگیر میشوند. این تضاد زیستشناختی بین میل به حضور و واقعیت غیبت، همان «درد در دل» است که شاعر توصیفش کرده. سوال: آیا میشود این درد را به جای تحمل، به سکوی پرتاب خلاقیت تبدیل کرد؟
راهکار:
این حس رو میتونی به جای غم، به یادآوری عمق عشقت تبدیل کنی. شاید نباشه، اما حضورش در خاطرات و قلبت واقعیتر از هر بودن فیزیکیست.