دوست داشتن امام زمان

دوستت دارم امام زمان؛ اگر آمدی و نبودم:

در علوم اعصاب، «تصورِ حضورِ یک فردِ غایب» همان مدارهای عصبی مواجهه واقعی را فعال می‌کند؛ یعنی مغزِ عاشق، انتظار را به صورت یک «حضورِ شبیه‌سازی‌شده» تجربه می‌کند. پس «آمدنِ او» و «نبودنِ من» می‌تواند در مغز همزمان با هم معنا پیدا کند. آیا بی‌قراریِ تو هم همین‌قدر واقعی است؟

راهکار:

این متن را می‌توان یک تغییر زاویه داد: آن روزِ آمدن، لازم نیست در آینده باشد؛ همین حالا که دلت برایش می‌تپد، او دارد همین لحظه را می‌بیند. عشقِ انتظار، خودش ملاقات است.