دوستان فرصتطلب: رفیق نماهایی که فقط کارشان لنگ بود:
انسانها بطور ناخودآگاه دوستیها را بر اساس سود و هزینه میسنجند. نظریه تبادل اجتماعی میگوید که حتی در صمیمیترین روابط، مغز ما مدام در حال محاسبه است. استرس ناشی از بیپولی میتواند سیستم همدلی مغز را موقتاً مختل کند و افراد را به سمت رفتارهای ابزاری سوق دهد. شاید آنهایی که 'کارشان لنگ بود' واقعاً در یک بحران زیستی گیر کرده بودند. به نظر شما مرز بین استیصال و فرصتطلبی کجاست؟
راهکار:
این جمله تلخ، اما یک واقعیت تکاملی را نشان میدهد: انسانها در شرایط کمبود منابع، روابط سوداگرانه بیشتری برقرار میکنند. شاید به جای دلخوری، میتوان با درک این مکانیسم، مرزهای سالمتری تعیین کرد و از روابط یکطرفه عبور کرد.