سبک زندگی لاشخوری؛ از استعاره تا واقعیت:
کرکسها میتوانند سیاهزخم، وبا و بوتولیسم را هضم کنند؛ اسید معدهشان نزدیک به pH=۱ است. آنها تقریباً هیچوقت شکار نمیکنند و با خوردن مردار، جلوی اپیدمیها را میگیرند. جالب اینجاست که این موجودِ خدمتگزار اکوسیستم، در استعارهی انسانی به نماد فرصتطلبی تبدیل شده.
راهکار:
در طبیعت، کرکس با اسید معدهای فوقالعاده قوی باکتریهای کشنده را خنثی میکند و یک خدمت اکولوژیک واقعی انجام میدهد؛ اما در روابط انسانی، سبک زندگی لاشخوری معمولاً چرخهای از وابستگی و بیاعتمادی میسازد، نه بقا.