دورویی مردم

چرا مردم بدی ما را می‌خواهند و مرگ ما را گرامی می‌دارند؟:

بر اساس نظریه مدیریت وحشت (Terror Management Theory)، انسان‌ها برای کنار آمدن با ترس از مرگ، به بزرگداشت نمادهای فرهنگی و افراد متوفی پناه می‌برند. این دقیقاً همان رفتاری است که در متن می‌بینید: پس از مرگ، دیگران با تعریف از شما، اضطراب وجودی خود را تسکین می‌دهند. آیا این نشان می‌دهد که ما تنها پس از نبودنمان «قابل تحمل» می‌شویم؟

راهکار:

این جمله تلخ، انگار به یک مکانیزم دفاعی روانی اشاره دارد: وقتی کسی می‌میرد، دیگران ناخودآگاه با تعریف و تمجید، اضطراب مرگ خودشان را کاهش می‌دهند. شاید بهتر باشد از همین امروز ارزش واقعی آدم‌ها را در زمان زنده بودنشان جستجو کنیم.

شعر فروغ فرخزاد درباره دورویی و نفاق مردم:

تحقیقات عصب‌شناسی نشون داده وقتی کسی دورویی می‌بینی، ناحیه اینسولا در مغزت فعال می‌شه – دقیقاً همون جایی که بوی تعفن رو پردازش می‌کنه. یعنی مغز ما ناخودآگاه نفاق رو مثل یه بوی گند تشخیص می‌ده. چه مکانیزم تکاملی عجیبی، نه؟

راهکار:

این بیت فروغ، تصویری از روابط دورویانه در شبکه‌های اجتماعی امروز است: کسانی که لایک می‌دهند اما در پشت سر نیش می‌زنند. اگر دنبال نسخه‌ای مدرن از این حس هستی، به اکانت‌هایی فکر کن که همیشه کامنت شیرین می‌گذارند ولی در گروه‌های خصوصی پشت سرت حرف می‌زنند.

جمله شاعرانه درباره دورویی مردم:

مردم زیاد بانمک شدن و پوشاندن زخم‌ها: