ما هم زمانی دورانی داشتیم؛ مرور خاطرات و حسرت گذشته:
حافظهی ما یک دستگاه پخش نیست؛ یک بازنویس است. پدیدهی «بازنگری گلگون» (Rosy Retrospection) باعث میشود مغز هنگام یادآوری، جزئیات تلخ را حذف و لحظههای خوش را تقویت کند. پژوهشهای عصبشناسی نشان دادهاند خاطرات دور الگوی فعالیتی شبیه پردازش تصویر دارند تا روایت؛ یعنی آن دوران، بیش از آنکه بازگشتنی باشد، یک بازپردازی ذهنی است. سؤال این است: کدام جزئی از آن دوران را مغزت «بازنویسی» کرده تا امروز دلتنگش باشی؟
راهکار:
بهجای وداع با گذشته، آن را به چشم یک آرشیو شخصی ببین؛ چیزهایی که آن زمان داشتی، در واقع امکاناتی هستند که یک بار ثابت شده میتوانی دوباره خلقشان کنی.