ما دنبال آدمهای معمولی نیستیم؛ گم کردن دوستان:
تحقیقات روانشناسی نشون میده تعداد روابط عمیق انسانی محدود به عدد دانبار (حدود ۱۵۰ نفر) هست، و از این بین فقط ۵ تا ۶ نفر به دایرهٔ صمیمی وارد میشن. وقتی دنبال آدمهای خاص میگردیم، ناخودآگاه فیلتر رو بالا میبریم و در نتیجه خیلیها رو از دست میدیم. جالبه که خود همین گزینش باعث میشه دوستیهای باقیمونده کیفیت بیشتری داشته باشن. سوالی که پیش میاد: آیا حاضریم بهخاطر این کیفیت، تعداد رو فدا کنیم؟
راهکار:
شاید معیارهای بالا باعث شده بعضیها رو از دست بدی، ولی یادت باشه هر کسی که مونده نشوندهندهٔ ارزش واقعی اون رابطهست. میتونی بهش فکر کنی: این گمکردنها انتخابی بوده یا اجتنابناپذیر؟