شیطانهایی با نقاب انسان؛ نشانههای دو رویی در اطراف ما:
آیا میدانستید در روانشناسی، «نقاب» (Persona) نه برای فریب دیگران، بلکه برای بقای اجتماعی ساخته میشود؟ یونگ معتقد بود هر انسانی برای تطبیق با جامعه، چهرهای عمومی میسازد. اما خطر وقتی شروع میشود که فرد نقابش را با هویت واقعی اشتباه بگیرد و «سایه» (Shadow) خود را انکار کند. در این حالت، انرژیهای سرکوبشده به شکل رفتارهای مخرب و غیرمنتظره بروز میکنند. جالب است که در ادبیات کهن ایران، همانند «دیو» در شاهنامه، این مفهوم با «خشم و آز» پیوند خورده است؛ نیرویی که اگر مهار نشود، انسان را به هیولایی تبدیل میکند که خودش هم آن را نمیشناسد. آیا تا به حال با کسی مواجه شدهاید که نقابش ناگهان کنار رفته باشد؟
راهکار:
این متن به «دوگانگی» اشاره دارد. میتوان آن را با مفهوم «سایه» در روانشناسی یونگ تکمیل کرد: بخشهای پنهان و انکارشده شخصیت که ناخودآگاه بروز میکنند. پیشنهاد میکنم این ایده را در پستی جداگانه با مثالهای روزمره از «نقابهای اجتماعی» بسط دهید.