پوچی جستجوی گل در دنیا:
آیا میدونید که انیشتین در نامهای به دخترش گفت: «جهان نه فقط پوچ نیست، بلکه با نیروی عظیم عشق پُر شده»؟ ولی این حرف با یافتههای نوروساینس هماهنگه: مغز وقتی در جستجوی زیبایی است، دوپامین ترشح میکند و حس معنا میدهد. پس شاید «پوچ» بودن جهان ذهنیست نه عینی. سوال برانگیز نیست که ما ناچاریم خودمون معنا رو بسازیم؟
راهکار:
این نگاه پوچگرایانه رو میشه از زاویهٔ «پوچی خلاق» دید: همونطور که کامو میگفت، آگاهی از پوچی نمیذاره تسلیم بشیم، بلکه میتونه انگیزهای بشه برای زیستن همون گل رو در دل پوچی. شاید جستجوی گل، خودش معناست؛ حتی اگر دنیا پوچ باشه.