غرق شدن در دریای دنیای تلخ:
استعاره «غرق شدن» در زبانشناسی شناختی فقط ادبی نیست: پژوهشها نشان میدهند مغز استعارههای حسی-حرکتی مثل غرق شدن را با شبکههای حس بدن پردازش میکند؛ پس جمله «در دریای تلخ غرق شدم» واقعاً بار عاطفی را در بدن شبیه خفگی و فشار افزایش میدهد.
راهکار:
این تصویر «غرق شدن در دریای تلخ» را میشود اینطور بازخوانی کرد: تلخی دنیا شبیه آب است؛ هم میتواند فرو ببرد، هم میتواند حامل باشد. تفاوت در شناختن جریان و شنا کردن با آن است، نه انکار موجها.