تحمل دلتنگی: چرا دوری از عشق اینقدر خستهکننده است؟:
در علم اعصاب، دلتنگی عشقی شبیه به ترک اعتیاد عمل میکند: همان مدارهای دوپامینی که با دیدن معشوق فعال میشوند، در غیابش دچار افت شدید میشوند و این افت، احساس درد روانی و خستگی مفرط ایجاد میکند. جالب اینجاست که مغز انسان طوری برنامهریزی شده که همین رنج را گاهی با چاشنی لذت غریبی ترکیب کند. به همین دلیل است که شاعران قرنهاست از «دلتنگی شیرین» میگویند. آیا بدون این رنج، عشق معنا دارد؟
راهکار:
دلتنگی شاید پژواک حضور باشد؛ یعنی نبودنش آنقدر پررنگ است که مثل یک بار اضافی روی دوشت سنگینی میکند. این یعنی او هنوز در ذهنت زنده است.