دلتنگی و درمان دیدار

دلتنگی و درمانش در دیدار؛ شعر مولانا:

در علوم اعصاب، دلتنگی و شوق دیدار همان شبکهٔ پاداش (دوپامین) را فعال می‌کند که انتظار جایزه؛ تصور دیدار تسکین موقت می‌دهد، اما حضور واقعی اوج دوپامین و اکسیتوسین را آزاد می‌کند. مولانا قرن‌ها پیش این پیوند را «درمان» نامید. کدام دیدار برایت حکم درمان داشت؟

راهکار:

این مصرع را می‌توان یک دیالوگ درونی دید: دلتنگی نه ضعف، بلکه فشار شوقی است که فاصله را کشدار و دیدار را به اوج می‌رساند؛ مثل کشیدگی فنر تا لحظه رها شدن. چنین چارچوبی، انتظار را از انفعال به یک روند فعالِ عاشقانه تبدیل می‌کند.