دلتنگی برای چیزی که نداشتهای؛ حسی که میتسکی میگوید:
روانشناسان به این حالت «آنمویا» میگویند: نوستالژی برای زمانی که هرگز زندگی نکردهایم. مغز هنگام دلتنگی، هیپوکامپ و قشر پیشپیشانی را درگیر میکند و با ترکیب تکههای حافظه و تخیل، خاطرهای ساختگی اما کاملاً ملموس میسازد؛ برای همین غمِ نداشتنها گاهی واقعیتر از خاطرههای واقعی است. این نوستالژی کاذب در نسل دیجیتال با تصاویر و موسیقی شدیدتر شده است. کدام نسخهی نزیستهات شبها سراغت میآید؟
راهکار:
این حس را میتوان «پیشنوستالژی» دانست؛ نه فقدان، بلکه پیشنویسِ امکاناتی که هنوز ساخته نشدهاند. اگر برای چیزی که نداشتهای دلتنگی، شاید در حال کشف خواستهای هستی که تاکنون نامش را نمیدانستی.