دلتنگی برای کسی که برایت مهم نیست؛ درد و زجر عشق یکطرفه:
مطالعات عصبشناختی نشان میدهد طرد عاطفی همان مدارهای درد جسمانی را فعال میکند؛ مغز واقعاً «درد» را میشنود. نکتهی شگفتانگیز این است که برای تسکین این درد، مغز دست به توجیه میزند و تصویری ایدهال از طرف مقابل میسازد؛ پس زجر، سوختِ همان چرخهای است که خودت با روایتسازی روشن نگهش داشتهای. آیا تا به حال بهانهای که برایش ساختهای را دیدهای؟
راهکار:
این متن را میتوان یک لحظهی خودآگاهی دید: اگر «دانستن» از «نتوانستن» جدا شود، زجر به درد سادهتری تبدیل میشود. یک تمرین ذهنی: هر بار دلتنگش شدی، جمله را برای خودت عوض کن: «من دلم برای کسی تنگ شده که در ذهنم ساختهام»، نه برای آدم واقعی.