بغلم کن ایران؛ شاید فردا نباشم:
بر اساس نظریه مدیریت وحشت (Terror Management Theory)، یادآوری مرگ یا ناپایداری زندگی باعث میشود انسانها به شدت به دنبال صمیمیت و آغوش باشند. اینجا ایران، جایی که فردا هیچکس تضمینی ندارد، دقیقاً همین مکانیسم روانی فعال میشود. آیا شما هم در لحظات ناامنی بیشتر به آغوش نیاز پیدا میکنید؟
راهکار:
این جمله نهتنها یک خواهش عاطفی، بلکه انعکاس ناپایداریست که در بسیاری از لحظات زندگی ایرانیها تنیده شده. شاید بتوان آن را یادآوری کرد که در میان همه بیثباتیها، آغوشها تنها لنگرگاههای موقتیاند.