چرا دلتنگی برای آدمهای ناخواسته بیفایده است؟:
تحقیقات نشان میدهد که مغز ما هنگام دلتنگی، همان مسیرهای عصبی اعتیاد را فعال میکند. دوپامین و اکسیتوسین ترشح میشوند و ما را به خاطرات خوش گذشته وابسته میکنند، در حالی که واقعیت این است که آن شخص انتخاب کرده نباشد. این یک نوع 'سوگیری بقا' است: مغز برای حفظ پیوندهای اجتماعی، حتی پیوندهای سمی، تلاش میکند. سوال: آیا حاضرید این چرخه را بشکنید؟
راهکار:
دلتنگی برای کسی که نخواسته، در واقع دلتنگ تصویری هستی که ازش ساختی، نه خود واقعیاش. آن تصویر را رها کن تا خودت را پیدا کنی.