آمدنت سردرد، رفتنت دردسر - پارادوکس عشق:
دانشمندان میگویند مغز در مواجهه با فقدان و حضور همزمان یک محرک عاطفی، همان مدارهای درد فیزیکی را فعال میکند. جالب اینجاست که آمیگدال (مرکز ترس و پاداش) در عشق های پرتنش، هر دو حالت «آمدن» و «رفتن» را به عنوان تهدید ثبت میکند؛ چون سیستم دلبستگی ما به دنبال ثبات است. این یعنی مغزتان دارد سردرد و دردسر را به یک اندازه معنا میکند. آیا واقعاً انتخاب بین بد و بدتر است؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس کلاسیک رو نشون میده: همون چیزی که میخوایم (آمدنش) باعث رنج میشه و نبودنش (رفتنش) هم دردسر داره. شاید این نشونهٔ وابستگی دوگانهست؛ جایی که رابطه هم انرژی میگیره و هم میده. میتونی به این فکر کنی که کدوم بخش این چرخه رو میخوای تغییر بدی؟