بخشش آسان، فراموشی سخت: راز روانشناختی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که بخشش و فراموشی دو سیستم مجزا در مغز هستند. بخشش عمدتاً در قشر پیشپیشانی (مرکز تصمیمگیری) رخ میدهد، در حالی که فراموشی نیازمند تضعیف سیناپسهای هیپوکامپ (مرکز حافظه) است. جالب اینجاست که هر بار خاطرهای را به یاد میآوریم، آن را بازنویسی میکنیم و میتوانیم عمداً جزئیاتش را تغییر دهیم تا بار عاطفیاش کم شود. آیا تا به حال سعی کردهای یک خاطره تلخ را با اضافه کردن یک عنصر مسخره بازنویسی کنی؟
راهکار:
این جمله به یک پارادوکس روانشناختی اشاره دارد: بخشش یک تصمیم آگاهانه است، اما فراموشی یک فرآیند ناخودآگاه و وابسته به زمان. برای تسریع فراموشی، میتوانی به جای سرکوب خاطره، آن را بازنویسی کنی: هر بار که خاطره میآید، یک جزئیات جدید و بیاهمیت به آن اضافه کن (مثلاً رنگ یک دیوار). این کار مدار عصبی خاطره را ضعیف میکند.