نیاز به آغوش؛ حتی انسانهای قوی هم گاهی خسته میشوند:
نیاز به آغوش حتی در قویترین افراد ریشه در نوروشیمی مغز دارد. تماس فیزیکی باعث ترشح اکسیتوسین (هورمون پیوند و آرامش) و کاهش کورتیزول (هورمون استرس) میشود. آزمایشهای هری هارلو روی میمونها نشان داد که امنیت لمسی از گرسنگی هم مهمتر است. این میراث زیستی تا نئاندرتالها که در غارها برای بقا در آغوش هم میخوابیدند ادامه دارد. آیا این خلأ را میتوان با فناوری پر کرد؟
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر دید: قدرت حقیقی در پذیرش آسیبپذیری نهفته است. کسی که میتواند نیاز خود به آغوش را بپذیرد، از دیوارهای انکار عبور کرده و به بلوغ عاطفی رسیده است. شاید «مچاله شدن» نه نشانه ضعف، که نماد شجاعت تسلیم شدن در برابر عشق و انسانیت باشد.